lekker relaxed laatste reisje!

Omdat ik de laatste week toch geen les meer moest geven wegens de griep vervroegde ik mn reisje al en trok ik al richting El Progresso waar Jolien woont in haar gastfamilie. Zo heb ik dan maar in haar schooltje haar afscheid kunnen vieren. (Heb mee gezien hoe dat daar draaide en de gelukzak moest maar lesgeven aan 7 kindjes en ik aan 50 begot! :-) ) Volgende dag zijn we vertrokken naar La Ceiba om de dag erop naar Utila een van de Bay Islands te trekken. Waar ik in mn vorige bericht al schrik voor had, begon nu slecht met ferme regenbuien in La Ceiba dus vooral het hostel gezien daar! Volgende dag boot naar Utila en Jolien was ziek, begon allemaal dus niet zo goed, maaaarrr gelukkig de rest van de week verliep zalig!
Utila is ten opzichte van de andere eilanden, een eiland met de meer alternatieve backpackers die vooral voor het goedkope duikaanbod naar hier trekken, en ook vaak blijven hangen! Wij kwamen niet echt om te duiken maar vooral om ons volledig te ontspannen, ook wel wat aan lichaamsbeweging te doen (om ons buikske wat in te tomen) en natuurlijk voor met een bruin tintje terug te komen!) En dit is ons allemaal gelukt! De zon scheen heel de tijd in Utila (terwijl we vanaf ons terras konden zien dat het onweerde op het vaste land hehe! We hebben wat op het strand gelegen, eens coole beachcruisers (grave fietskes) gehuurd, een avontuurlijk kayaktochtje gemaakt tussen de pelikanen met twee in een kayak voor slechts 1 persoon, waarbij alles goedliep tot we uitstapten!, gesnorkeld, leuke barretjes gedaan, ik heb zelfs één dag de onderwaterwereld ontdekt met luchtflessen op de rug (gedoken dus). Een deugddoent eilandtripje dus! Om ons reisje helemaal af te sluiten ben ik voor de tweede maal maar met ander gezelschap naar de Jungle River Lodge getrokken aan de rotsrivier tussen de bergen van Pico Bonito. Daar zijn we gaan raften! Mijn vorige raftervaring had me schrik meegebracht, maar deze keer was het echt super! Tussen de grote rotsen die wel op ijsschotsen leken was het echt leuk om met het rubber bootje door de stroom te peddelen, na een initiatie rotsenspringen! We hebben hier ook ontdekt dat de enige knappe mannelijke Hondurezen blijkbaar hier in deze lodge verstopt zaten, (dat we dat in onze laatste week mogen ontdekken)dit even terzijde. Voor de rest hebben we hier nog genoten van de rust en de natuur met een boekje al zonnend op de rotsen, om erna weer de laatste dagen in de Hondurese realiteit te komen.