Hola hola
Hier ben ik weer, met meer mooi weer uit Honduras. Een kalm weekje achter de rug want ik moest dinsdag en vandaag vrijdag niet naar school, omdat mn moeder niet kon. Wat doe ik dan zoal... naar het internetcafe gaan, en dinsdag ben ik ook gaan zwemmen in de zee hole. Zo in de week in de namiddag is dat echt superkalm en echt rustgevend, het water is ook nogal warm, niet zo verfrissend dus. Ik bereid ook af en toe wat voor voor in de lessen. Gisteren hadden ze een examen van Engels, over het algemeen wel ok, ook wel een paar met een 6 op 20 ofzo, maar die studeren echt ni. Hahaa ik zal daar eens verandering in brengen met veel moeilijke testen. Het is hier wel de tijd van sterven precies, want gisteren ben ik naar een begrafenis geweest hier. De grootvader van het bergmeisje was gestorven. Haar zus zit op het schooltje van La Pita, tijdens de les zijn we dan een stuk te voet en een stuk met de wagen naar het huisje van hun grootvader geweest. Daar lag die dan al in een kist, en er zit dan allemaal volk gewoon te zitten daar, of te hangen aan een pickup. Erna wordt die kist in een pickup gelegd en rijdt die traag met een stoet wandelaars en een stoet pickups vol mensen richting kerkhof. Is wel een eindje rijden. Op het kerkhof wordt die kist dan onder zo een prieeljte/afdakje gelegd, met een deel open om een laatste groet te brengen. Een rare sfeer, de mensen staan zo verspreid over het kerkhof wat te babbelen, er staat iemand ijsjes te verkopen, je hoort mensen lachen, er lopen ook wel zatten rond die perse hun enige onverstaanbare engelse woordjes willen zeggen. Geen zwarte kleren en serene sfeer dus. Ondertussen wordt den beton klaargemaakt en de kist wordt in een betonnen bak gelegd, dan komen er golfplaten en een rooster op en dan kappen ze er beton over. De meeste kisten gaan dus niet onder de grond maar erboven in een betonnen bak. Mensen met wat geld of meer gevoel voor hun overleden naasten, versieren die betonnen bak dan met badkamertegeltjes, of zwembadtegeltjes. Voor de rest liggen die graven er daar maar triestig bij weggezonken in de aarde. Een gek zicht.
Wat de ongedierteverdelger en hondenfluisteraar betreft... Ik kan hier dus vaak echt niet slapen van de blaffende en jankende honden he! Verschrikkelijk! Dan komen er veeeel agressieve gevoelens naarboven die ik moet bedwingen. En het ongedierte, ik vrees dat ik een andere plaats voor mn eigen koekjes etc moet vinden, want ik voel me niet zo lekker tussen die kakkerlakken op mn kamer, gisteren nog 3 ontdekt voor ik wou gaan slapen, brrrrhhh...
Dat was het dan weer!
Adios!
vrijdag 27 maart 2009
dinsdag 24 maart 2009
viva belgica
Hola hola
Wat is er vorige week nog voor interessants gebeurd... Niet veel dat er bovenuit steekt denk ik, wat gaan werken natuurlijk. Ik begin toch te twijfelen of het onderwijs nu een roeping zou zijn voor mij of niet. Want op de een of andere manier lukt het me niet zo goed om niet gefrustreerd te raken als ik voor een klas van 54 pubers sta, die na we een doodsimpele engelse oefening deden, plots met die oefening -niet ingevuld- voor je neus staan om te vragen hoe je deze oefening moet maken. Of ze vertalen de zinnen ipv er op te antwoorden etc. Maar het is hier echt totaal anders hoor, nikske structuur, die lopen gewoon de klas uit als ze daar zin in hebben, etc. Dan negeer ik dat maar en begrijp ik steeds meer waarom dit land in deze staat van ontwikkeling is.
Verder heb ik dit weekend bezoek gehad van een Jolien, Belgisch vriendinnetje uit El Progresso, wat een geweldig weerzien was! Lekker bijgepraat en wat sightseeing in de stad gedaan, marktje en naar Omoa geweest het toeristisch strand de cocobay, genoemd, en daar ook nog een fort bezocht, nog wel de moeite. Fotos volgen nog, wss op facebook. Omoa is echt heel gezellig met leuke barretjes en restaurantjes etc Helaas was het nogal overtrokken en hebben we niet kunnen zwemmen. Wel eindelijk nog eens een pintje gedronken! Zalig! Heel erg jammer dat we onze laatste bus om 6u moesten halen, want volgens mij is het daar super gezellig savonds. Dan zijn we stiekem nog maar naar een strandbar die in het water uitkomt, vlakbij mij, geweest. Wel tot 8u 's avonds, hohoho! Ja dat is hier wel durven eigenlijk, en dat voelt zo stom, want heb dat niet verteld aan mama daisy, want eigenlijk denk ik niet dat ik dat mag, zo savonds laat met twee meiskes over het strand wandelen, wel 20m! Dat is hier nu zo jammer, dat je echt niets kan doen 's avonds, omdat je je altijd op je hoede moet voelen. Fout land gekozen wat dat betreft ja! Dan hebben we erna maar wat gezelschapsspelletjes op ons bed gespeeld met wat koekjes, om toch een avondactiviteit te hebben. Zondag zijn we nog met het fietske de bergen in getrokken om mn schooltje eens te laten zien. Ik ben er al een bekende in de bergen, overal kinderen Hi Teacher! Katherine! Wel grappig.
Zo dat waren de laatste avonturen!
de groeten daar!
Besos!
Wat is er vorige week nog voor interessants gebeurd... Niet veel dat er bovenuit steekt denk ik, wat gaan werken natuurlijk. Ik begin toch te twijfelen of het onderwijs nu een roeping zou zijn voor mij of niet. Want op de een of andere manier lukt het me niet zo goed om niet gefrustreerd te raken als ik voor een klas van 54 pubers sta, die na we een doodsimpele engelse oefening deden, plots met die oefening -niet ingevuld- voor je neus staan om te vragen hoe je deze oefening moet maken. Of ze vertalen de zinnen ipv er op te antwoorden etc. Maar het is hier echt totaal anders hoor, nikske structuur, die lopen gewoon de klas uit als ze daar zin in hebben, etc. Dan negeer ik dat maar en begrijp ik steeds meer waarom dit land in deze staat van ontwikkeling is.
Verder heb ik dit weekend bezoek gehad van een Jolien, Belgisch vriendinnetje uit El Progresso, wat een geweldig weerzien was! Lekker bijgepraat en wat sightseeing in de stad gedaan, marktje en naar Omoa geweest het toeristisch strand de cocobay, genoemd, en daar ook nog een fort bezocht, nog wel de moeite. Fotos volgen nog, wss op facebook. Omoa is echt heel gezellig met leuke barretjes en restaurantjes etc Helaas was het nogal overtrokken en hebben we niet kunnen zwemmen. Wel eindelijk nog eens een pintje gedronken! Zalig! Heel erg jammer dat we onze laatste bus om 6u moesten halen, want volgens mij is het daar super gezellig savonds. Dan zijn we stiekem nog maar naar een strandbar die in het water uitkomt, vlakbij mij, geweest. Wel tot 8u 's avonds, hohoho! Ja dat is hier wel durven eigenlijk, en dat voelt zo stom, want heb dat niet verteld aan mama daisy, want eigenlijk denk ik niet dat ik dat mag, zo savonds laat met twee meiskes over het strand wandelen, wel 20m! Dat is hier nu zo jammer, dat je echt niets kan doen 's avonds, omdat je je altijd op je hoede moet voelen. Fout land gekozen wat dat betreft ja! Dan hebben we erna maar wat gezelschapsspelletjes op ons bed gespeeld met wat koekjes, om toch een avondactiviteit te hebben. Zondag zijn we nog met het fietske de bergen in getrokken om mn schooltje eens te laten zien. Ik ben er al een bekende in de bergen, overal kinderen Hi Teacher! Katherine! Wel grappig.
Zo dat waren de laatste avonturen!
de groeten daar!
Besos!
dinsdag 17 maart 2009
cucarachas en Dios/el Señor/infierno/Ciel
Een mooie titel om samen te vatten wat je hier vaak hoort en ziet. De Cucarachas helaas al in mn kamer ontdekt net zoals in de keuken, de frigo en de badkamer, gezellig boeltje ja! Dios/el Señor/Infierno/elCiel hoor ik elke dag. Als het aan mn moeder ligt zou ze alles doen om me te bekeren tot de Evangelische kerk, en me zelfs overtuigen om de Bijbelse redeneringen te verspreiden in Belgie en het liefst van al, dat ik Evangelische kerken opricht in Belgie, en misschien nog wat uitbreiden over heel Europa, waar ze hun geloof nogniet genoeg nastreven.
Elk gesprek hier loopt wel uit op God en de Bijbel, de Hemel of de Hel.
Deze zondag was het Dia de Padre, gelukkige vaderdag trouwens papa, of was dit niet in Belgie... Dit wordt op een speciale manier gevierd in de kerkgemeenschap. Het was een bijeenkomst op een plaats waar een soort van zwembad was gebouwd, maar het water kwam vanuit een riviertje uit de bergen. Hier waren allemaal van die prieeltjes met bankjes om te picknicken. Eerst was er dus een misviering, maar een minder serieuze, meer naar kinderen gericht, en alles in thema van vaderdag. Was nog wel grappig aangebracht. Na de viering was er een vreemde ceremonie in het water met enkelen, waar ik nog niet ben achtergekomen wat ze daar net deden. Wanneer deze viering gedaan was was het tijd om te picknicken. Eerst mochten de mannen eten terwijl de vrouwen hen bedienden, en de kinderen aan het spelen waren. Helaas word ik bij de laatste groep ingedeeld. Ik scheel dan ook slechts 10 jaar met hen, wat juist ietsie minder verschil is dan met de volwassenen, maar toch. Ik voel me een eigen groep eigenlijk. Maar de kinderen hier worden zowat aan hun lot overgelaten wanneer de volwassenen praten of eten. Soms een beetje zielig, maar meestal vind ikhet net iets minder erg om me met de kleintjes bezig te houden want de volwassenen kunnen toch niets anders dan over het geloof te praten.
De voorbije dagen heb ik me nog beziggehouden met het maken van een Bingo-spel voor engelse woordjes te leren, hmm mn tekentalent heeft zich begeven want het ziet er niet echt uit. Hopelijk herkennen ze wat de afbeelding moet voorstellen.
Verder heb ik gisteren geen les moeten geven omdat er een kindje was gestorven in een auto-ongeluk, aangereden met zn fietsje. Wel erg, nog erger is dat de opa van dat kindje de dag erna stierf omdat die uit een rijdende pick-up was gevallen en de nonkel ook nog. Wel een droevige gebeurtenis. Hier worden de mensen zo snel mogelijk begraven, soms is de begrafenis dezelfde dag nog! Omdat het te warm is om de lichamen te bewaren.
Verder niet veel nieuws!
groetjes uit het zo cultuurverschillende Honduras
Ik mis jullie allemaal hoor!
Elk gesprek hier loopt wel uit op God en de Bijbel, de Hemel of de Hel.
Deze zondag was het Dia de Padre, gelukkige vaderdag trouwens papa, of was dit niet in Belgie... Dit wordt op een speciale manier gevierd in de kerkgemeenschap. Het was een bijeenkomst op een plaats waar een soort van zwembad was gebouwd, maar het water kwam vanuit een riviertje uit de bergen. Hier waren allemaal van die prieeltjes met bankjes om te picknicken. Eerst was er dus een misviering, maar een minder serieuze, meer naar kinderen gericht, en alles in thema van vaderdag. Was nog wel grappig aangebracht. Na de viering was er een vreemde ceremonie in het water met enkelen, waar ik nog niet ben achtergekomen wat ze daar net deden. Wanneer deze viering gedaan was was het tijd om te picknicken. Eerst mochten de mannen eten terwijl de vrouwen hen bedienden, en de kinderen aan het spelen waren. Helaas word ik bij de laatste groep ingedeeld. Ik scheel dan ook slechts 10 jaar met hen, wat juist ietsie minder verschil is dan met de volwassenen, maar toch. Ik voel me een eigen groep eigenlijk. Maar de kinderen hier worden zowat aan hun lot overgelaten wanneer de volwassenen praten of eten. Soms een beetje zielig, maar meestal vind ikhet net iets minder erg om me met de kleintjes bezig te houden want de volwassenen kunnen toch niets anders dan over het geloof te praten.
De voorbije dagen heb ik me nog beziggehouden met het maken van een Bingo-spel voor engelse woordjes te leren, hmm mn tekentalent heeft zich begeven want het ziet er niet echt uit. Hopelijk herkennen ze wat de afbeelding moet voorstellen.
Verder heb ik gisteren geen les moeten geven omdat er een kindje was gestorven in een auto-ongeluk, aangereden met zn fietsje. Wel erg, nog erger is dat de opa van dat kindje de dag erna stierf omdat die uit een rijdende pick-up was gevallen en de nonkel ook nog. Wel een droevige gebeurtenis. Hier worden de mensen zo snel mogelijk begraven, soms is de begrafenis dezelfde dag nog! Omdat het te warm is om de lichamen te bewaren.
Verder niet veel nieuws!
groetjes uit het zo cultuurverschillende Honduras
Ik mis jullie allemaal hoor!
vrijdag 13 maart 2009
Fotos
Hey hey
Ik kan jullie het gelukkige nieuws melden dat ik al wat fotos op mn blog gezet heb, en de meesten op facebook. Voor die op mn blog moet je eens naar het archief gaan zoeken want bij twee tekstjes staan er enkele fotos bij. Ik moet nog wel een manier bedenken om ze gestructureerder op mn blog te plaatsen, hihi. En anders check facebook!
De groeten!
Ik kan jullie het gelukkige nieuws melden dat ik al wat fotos op mn blog gezet heb, en de meesten op facebook. Voor die op mn blog moet je eens naar het archief gaan zoeken want bij twee tekstjes staan er enkele fotos bij. Ik moet nog wel een manier bedenken om ze gestructureerder op mn blog te plaatsen, hihi. En anders check facebook!
De groeten!
woensdag 11 maart 2009
Es mejor perder un minuto en la vido, y no la vida en un minuto
Hola, ja het is weer even geleden wegens omstandigheden. Daarom even een update, eigenlijk niet heel veel nieuws, maar het verboden woord aburrido, betekend dus 'verveeld'. Vorige week heb ik me een beetje meer beziggehouden, of me al wat neergelegd bij het dat ik niet meteen veel te doen heb in de vm. Ik ga nu proberen wat meer naar het centrum te gaan, om mezelf wat lekkers te kopen, hihi en wat gezonds ook. Ook wat brieven op de bus doen etc. Maar soms zit ik wel een uur op de bus. Wat voor nieuws heb ik... Ik ondertussen al gaan zwemmen, of had ik dat al gemeld, de zee is hier wel warm, maar het is erg vervelend om met kleren aan te zwemmen. Tegenwoordig moet ik ook priveles Engels geven aan mn nichtjes hier, maar dat stelt niet veel voor, ze zijn wel jonger dan mn leerlingen in La pita maar ze kunnen volgens mij al beter Engels. Verder ben ik nog eens naar de kerk geweest, ma echt zotjes hoor. Op het einde zingen die zowat in trance en gaan die soms ineens op de grond gaan liggen, vol emotie om God te bedanken ofzo. Ja dan trek ik toch wel wat verbaasde gezichten.
Verder is er op het schooltje soms een moment dat er een klas geldactiviteiten mag verzinnen, de opbrengst gaat dan naar de school. Zo mogen ze dan in hun eigen kleren naar school komen voor 5 lempira. Amai maar dan herken je ze niet meer hoor de meisjes. Met hun haren mooi los gebroched, super hard geschminkt hun meest sexy topjes en rokjes en stilleto's. Zelfs die meisjes van 11 jaar kunnen er wat van. Ze organiseerden ook een voetbalmatch tegen betaling, en die meisjes voetballen hier ook erg graag, wel grappig zicht in die rokskes. Tegelijkertijd was er ook een disco in een van de klaslokalen, en stonden ze allen sensueel te dansen op de regetonbeats. Ja kan je je gewoon niet voorstellen.
Van het weekend ben ik ook wat gaan fietsen, richting het Duitse meiske die niet zo ver woont van me. Was wel nog eens leuk om te fietsen, zo in het zonnetje. Alleen was het wel langs een gevaarlijke baan, en wordt er wel eens naar je geroepen omdat het niet zo gewoon is dat vrouwen fietsen, laat staan blanke vrouwen! Maar daar heb ik me maar niet teveel van aangetrokken.
Gisteren tenslotte kon ik niet naar de school gaan omdat mn moeder er niet geraakte omdat zij naar het ziekenhuis moest. Daarom een alternatief gezocht. Teresa, het duitse meisje is ook vrijwilligster bij het rode kruis in Puerto Cortes. Gisteren gingen ze voedsel en levensmiddelen uitdelen aan de arme mensen in de buurten die overstroomd zijn geweest bij de orkaan Mitch. Het rode kruis had nog over van de donaties van Japan, en de laatste resten werden dus verdeeld onder de bewoners. Het was wel eens interessant om te zien hoe dit alles verliep, op hondurese, en een beetje chaotische wijze natuurlijk. Maar mijn enige bijdrage was een doos verplaatsen en fotos trekken van het gebeuren. Hihi dus heb me niet erg nuttig gevoeld. De chef van het lokale rode kruis was wel een sympathieke man. Hij vertelde me wat ze nog allemaal doen zo van projecten. Er loopt binnekort ook een project rond preventie en vooroordelen van HIV virus. Dat leek me wel interessant, zal is zien wat ik met de info kan doen! Ik was al zeker altijd welkom bij het Rode kruis.
Ok verder niet veel meer te vertellen, hopelijk volgende keer wat spannendere verhalen, maar dat betwijfel ik!
Adios!
Verder is er op het schooltje soms een moment dat er een klas geldactiviteiten mag verzinnen, de opbrengst gaat dan naar de school. Zo mogen ze dan in hun eigen kleren naar school komen voor 5 lempira. Amai maar dan herken je ze niet meer hoor de meisjes. Met hun haren mooi los gebroched, super hard geschminkt hun meest sexy topjes en rokjes en stilleto's. Zelfs die meisjes van 11 jaar kunnen er wat van. Ze organiseerden ook een voetbalmatch tegen betaling, en die meisjes voetballen hier ook erg graag, wel grappig zicht in die rokskes. Tegelijkertijd was er ook een disco in een van de klaslokalen, en stonden ze allen sensueel te dansen op de regetonbeats. Ja kan je je gewoon niet voorstellen.
Van het weekend ben ik ook wat gaan fietsen, richting het Duitse meiske die niet zo ver woont van me. Was wel nog eens leuk om te fietsen, zo in het zonnetje. Alleen was het wel langs een gevaarlijke baan, en wordt er wel eens naar je geroepen omdat het niet zo gewoon is dat vrouwen fietsen, laat staan blanke vrouwen! Maar daar heb ik me maar niet teveel van aangetrokken.
Gisteren tenslotte kon ik niet naar de school gaan omdat mn moeder er niet geraakte omdat zij naar het ziekenhuis moest. Daarom een alternatief gezocht. Teresa, het duitse meisje is ook vrijwilligster bij het rode kruis in Puerto Cortes. Gisteren gingen ze voedsel en levensmiddelen uitdelen aan de arme mensen in de buurten die overstroomd zijn geweest bij de orkaan Mitch. Het rode kruis had nog over van de donaties van Japan, en de laatste resten werden dus verdeeld onder de bewoners. Het was wel eens interessant om te zien hoe dit alles verliep, op hondurese, en een beetje chaotische wijze natuurlijk. Maar mijn enige bijdrage was een doos verplaatsen en fotos trekken van het gebeuren. Hihi dus heb me niet erg nuttig gevoeld. De chef van het lokale rode kruis was wel een sympathieke man. Hij vertelde me wat ze nog allemaal doen zo van projecten. Er loopt binnekort ook een project rond preventie en vooroordelen van HIV virus. Dat leek me wel interessant, zal is zien wat ik met de info kan doen! Ik was al zeker altijd welkom bij het Rode kruis.
Ok verder niet veel meer te vertellen, hopelijk volgende keer wat spannendere verhalen, maar dat betwijfel ik!
Adios!
zondag 1 maart 2009
"aburrido" het verboden woord
Dag dames en heren
Een week later en helaas weinig nieuws te melden. Moet stiekem toegeven dat ik hier niet veel te doen heb en me hier vrij hard verveel soms. In de voormiddag heb ik zoiezo niets te doen en probeer ik me bezig te houden met wat huishoudelijke taakjes en wat te lezen of wat spaans te leren of een beetje lesjes voor te bereiden. Maar die lesjes moet ik meestal niet geven omdat de lessen met de video nog eens herhaalt moeten worden, of omdat ik niet naar de school ging door de een of andere reden. Dan zit ik gewoon thuis... Er is wel een "tuintje" maar als je daar zut wordt je door de mieren opgegeten want die sñijten hier al hun etensresten gewoon naar buiten voor de katten en honden, gezellig ja. Ik ben wel al eens gaan joggen maar voelde me niet zoe erg op mn gemak, en hield het ook niet niet zo lang uit, op een strand lopen is ook niet zo handig. Ik ben ook eens een wandelingske gaan doen maar ik die mannen hier hebben precies in hun leven nog nooit een blanke vrouw gezien en kunnen het niet laten ofwel vies te zien ofwel iets te roepen of onaangename geluidjes te sturen. Op die momenten wou ik ofwel dat ik helf zo groot en dubbel zo donker was, Of dat het hier veel toeristischer was dat ze iets hebben van daar loopt de zoveelste blanke vrouw! Jah wat kan ik daar aan gaan veranderen ;)
De weekends maken er mijn week ook niet boeiender op, gisteren was mijn weekdoorbrekende activiteit de evangelische kerk te kuisen!! Hoera! Ik heb wel 100 plastieken tuinstoelen afgekuist en mooi op rijtjes gezet en de bladeren bijeen geveegd! Genoeg om 's avonds niet meer naar de dienst te moeten vond ik van mezelf, dus heb gepast en me in de nieuwe zetels voor de tv gepland. Vandaag had ik niet echt iets gepland met iemand ofzo omdat ze zeiden dat we naar het strand gingen, wat blijkbaar toch het geval niet is. Voor zulke momenten hadden ervaringsdeskundigen me wel al gewaarschuwd. Dat ze iets zeggen dat we gaan doen, maar uiteindelijk toch niet doorgaat. Dusja niet druk om maken dan! Best gewoon met Afssers afspreken dan is de kans al veel groter dat er uiteindelijk wel iets van komt, als je niet afhankelijk bent van de hondurezen dan natuurlijk!
Veel avonturen heb ik dus niet meer voor jullie! Ik hoop voor mezelf en jullie dat daar snel verandering in komt! Ik ben alvast een tripje aan het plannen om naar belize te gaan. Vanuit Puerto cortes is dat makkelijk met de boot maar 2 a 3 uurtjes!
Salutos!
Een week later en helaas weinig nieuws te melden. Moet stiekem toegeven dat ik hier niet veel te doen heb en me hier vrij hard verveel soms. In de voormiddag heb ik zoiezo niets te doen en probeer ik me bezig te houden met wat huishoudelijke taakjes en wat te lezen of wat spaans te leren of een beetje lesjes voor te bereiden. Maar die lesjes moet ik meestal niet geven omdat de lessen met de video nog eens herhaalt moeten worden, of omdat ik niet naar de school ging door de een of andere reden. Dan zit ik gewoon thuis... Er is wel een "tuintje" maar als je daar zut wordt je door de mieren opgegeten want die sñijten hier al hun etensresten gewoon naar buiten voor de katten en honden, gezellig ja. Ik ben wel al eens gaan joggen maar voelde me niet zoe erg op mn gemak, en hield het ook niet niet zo lang uit, op een strand lopen is ook niet zo handig. Ik ben ook eens een wandelingske gaan doen maar ik die mannen hier hebben precies in hun leven nog nooit een blanke vrouw gezien en kunnen het niet laten ofwel vies te zien ofwel iets te roepen of onaangename geluidjes te sturen. Op die momenten wou ik ofwel dat ik helf zo groot en dubbel zo donker was, Of dat het hier veel toeristischer was dat ze iets hebben van daar loopt de zoveelste blanke vrouw! Jah wat kan ik daar aan gaan veranderen ;)
De weekends maken er mijn week ook niet boeiender op, gisteren was mijn weekdoorbrekende activiteit de evangelische kerk te kuisen!! Hoera! Ik heb wel 100 plastieken tuinstoelen afgekuist en mooi op rijtjes gezet en de bladeren bijeen geveegd! Genoeg om 's avonds niet meer naar de dienst te moeten vond ik van mezelf, dus heb gepast en me in de nieuwe zetels voor de tv gepland. Vandaag had ik niet echt iets gepland met iemand ofzo omdat ze zeiden dat we naar het strand gingen, wat blijkbaar toch het geval niet is. Voor zulke momenten hadden ervaringsdeskundigen me wel al gewaarschuwd. Dat ze iets zeggen dat we gaan doen, maar uiteindelijk toch niet doorgaat. Dusja niet druk om maken dan! Best gewoon met Afssers afspreken dan is de kans al veel groter dat er uiteindelijk wel iets van komt, als je niet afhankelijk bent van de hondurezen dan natuurlijk!
Veel avonturen heb ik dus niet meer voor jullie! Ik hoop voor mezelf en jullie dat daar snel verandering in komt! Ik ben alvast een tripje aan het plannen om naar belize te gaan. Vanuit Puerto cortes is dat makkelijk met de boot maar 2 a 3 uurtjes!
Salutos!
Abonneren op:
Posts (Atom)
