Hola hola
Hier ben ik weer, met meer mooi weer uit Honduras. Een kalm weekje achter de rug want ik moest dinsdag en vandaag vrijdag niet naar school, omdat mn moeder niet kon. Wat doe ik dan zoal... naar het internetcafe gaan, en dinsdag ben ik ook gaan zwemmen in de zee hole. Zo in de week in de namiddag is dat echt superkalm en echt rustgevend, het water is ook nogal warm, niet zo verfrissend dus. Ik bereid ook af en toe wat voor voor in de lessen. Gisteren hadden ze een examen van Engels, over het algemeen wel ok, ook wel een paar met een 6 op 20 ofzo, maar die studeren echt ni. Hahaa ik zal daar eens verandering in brengen met veel moeilijke testen. Het is hier wel de tijd van sterven precies, want gisteren ben ik naar een begrafenis geweest hier. De grootvader van het bergmeisje was gestorven. Haar zus zit op het schooltje van La Pita, tijdens de les zijn we dan een stuk te voet en een stuk met de wagen naar het huisje van hun grootvader geweest. Daar lag die dan al in een kist, en er zit dan allemaal volk gewoon te zitten daar, of te hangen aan een pickup. Erna wordt die kist in een pickup gelegd en rijdt die traag met een stoet wandelaars en een stoet pickups vol mensen richting kerkhof. Is wel een eindje rijden. Op het kerkhof wordt die kist dan onder zo een prieeljte/afdakje gelegd, met een deel open om een laatste groet te brengen. Een rare sfeer, de mensen staan zo verspreid over het kerkhof wat te babbelen, er staat iemand ijsjes te verkopen, je hoort mensen lachen, er lopen ook wel zatten rond die perse hun enige onverstaanbare engelse woordjes willen zeggen. Geen zwarte kleren en serene sfeer dus. Ondertussen wordt den beton klaargemaakt en de kist wordt in een betonnen bak gelegd, dan komen er golfplaten en een rooster op en dan kappen ze er beton over. De meeste kisten gaan dus niet onder de grond maar erboven in een betonnen bak. Mensen met wat geld of meer gevoel voor hun overleden naasten, versieren die betonnen bak dan met badkamertegeltjes, of zwembadtegeltjes. Voor de rest liggen die graven er daar maar triestig bij weggezonken in de aarde. Een gek zicht.
Wat de ongedierteverdelger en hondenfluisteraar betreft... Ik kan hier dus vaak echt niet slapen van de blaffende en jankende honden he! Verschrikkelijk! Dan komen er veeeel agressieve gevoelens naarboven die ik moet bedwingen. En het ongedierte, ik vrees dat ik een andere plaats voor mn eigen koekjes etc moet vinden, want ik voel me niet zo lekker tussen die kakkerlakken op mn kamer, gisteren nog 3 ontdekt voor ik wou gaan slapen, brrrrhhh...
Dat was het dan weer!
Adios!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hé maat!!!
BeantwoordenVerwijderenNet zoals Joke zegt, het feesten is voor als je terug bent.
Voor de rest zou ik zeggen, geniet er nog goed van (overdag dan), zorg voor wat minder overledenen, en hou die honden en kakerlakken op afstand.
Kizz!!!
Ach, als ik hier les zit te geven denk ik ook vaak, wat gaat er toch van ons landje komen. Denk maar dat er ook nog erg gemotiveerde leerlingen zijn, maar dat die net niet in jou klas zitten. En dan nog iets, 56 lln. Kan je nu eenmaal niet vergelijken met voor de klas staan van bijvoorbeeld 16 leerlingen. Al denk ik ook wel dat 16 leerlingen al meer of zelfs te hard werken is. Ik denk dat ik toch maar van start ga als sociaal cultureel werker. Wie zien wel. In ieder geval veel succes nog. De rest kan je lezen in de mail die ik naar jou heb gestuurd. Groetjes xxx
BeantwoordenVerwijderen