woensdag 11 maart 2009

Es mejor perder un minuto en la vido, y no la vida en un minuto

Hola, ja het is weer even geleden wegens omstandigheden. Daarom even een update, eigenlijk niet heel veel nieuws, maar het verboden woord aburrido, betekend dus 'verveeld'. Vorige week heb ik me een beetje meer beziggehouden, of me al wat neergelegd bij het dat ik niet meteen veel te doen heb in de vm. Ik ga nu proberen wat meer naar het centrum te gaan, om mezelf wat lekkers te kopen, hihi en wat gezonds ook. Ook wat brieven op de bus doen etc. Maar soms zit ik wel een uur op de bus. Wat voor nieuws heb ik... Ik ondertussen al gaan zwemmen, of had ik dat al gemeld, de zee is hier wel warm, maar het is erg vervelend om met kleren aan te zwemmen. Tegenwoordig moet ik ook priveles Engels geven aan mn nichtjes hier, maar dat stelt niet veel voor, ze zijn wel jonger dan mn leerlingen in La pita maar ze kunnen volgens mij al beter Engels. Verder ben ik nog eens naar de kerk geweest, ma echt zotjes hoor. Op het einde zingen die zowat in trance en gaan die soms ineens op de grond gaan liggen, vol emotie om God te bedanken ofzo. Ja dan trek ik toch wel wat verbaasde gezichten.

Verder is er op het schooltje soms een moment dat er een klas geldactiviteiten mag verzinnen, de opbrengst gaat dan naar de school. Zo mogen ze dan in hun eigen kleren naar school komen voor 5 lempira. Amai maar dan herken je ze niet meer hoor de meisjes. Met hun haren mooi los gebroched, super hard geschminkt hun meest sexy topjes en rokjes en stilleto's. Zelfs die meisjes van 11 jaar kunnen er wat van. Ze organiseerden ook een voetbalmatch tegen betaling, en die meisjes voetballen hier ook erg graag, wel grappig zicht in die rokskes. Tegelijkertijd was er ook een disco in een van de klaslokalen, en stonden ze allen sensueel te dansen op de regetonbeats. Ja kan je je gewoon niet voorstellen.

Van het weekend ben ik ook wat gaan fietsen, richting het Duitse meiske die niet zo ver woont van me. Was wel nog eens leuk om te fietsen, zo in het zonnetje. Alleen was het wel langs een gevaarlijke baan, en wordt er wel eens naar je geroepen omdat het niet zo gewoon is dat vrouwen fietsen, laat staan blanke vrouwen! Maar daar heb ik me maar niet teveel van aangetrokken.

Gisteren tenslotte kon ik niet naar de school gaan omdat mn moeder er niet geraakte omdat zij naar het ziekenhuis moest. Daarom een alternatief gezocht. Teresa, het duitse meisje is ook vrijwilligster bij het rode kruis in Puerto Cortes. Gisteren gingen ze voedsel en levensmiddelen uitdelen aan de arme mensen in de buurten die overstroomd zijn geweest bij de orkaan Mitch. Het rode kruis had nog over van de donaties van Japan, en de laatste resten werden dus verdeeld onder de bewoners. Het was wel eens interessant om te zien hoe dit alles verliep, op hondurese, en een beetje chaotische wijze natuurlijk. Maar mijn enige bijdrage was een doos verplaatsen en fotos trekken van het gebeuren. Hihi dus heb me niet erg nuttig gevoeld. De chef van het lokale rode kruis was wel een sympathieke man. Hij vertelde me wat ze nog allemaal doen zo van projecten. Er loopt binnekort ook een project rond preventie en vooroordelen van HIV virus. Dat leek me wel interessant, zal is zien wat ik met de info kan doen! Ik was al zeker altijd welkom bij het Rode kruis.

Ok verder niet veel meer te vertellen, hopelijk volgende keer wat spannendere verhalen, maar dat betwijfel ik!

Adios!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten