Een mooie titel om samen te vatten wat je hier vaak hoort en ziet. De Cucarachas helaas al in mn kamer ontdekt net zoals in de keuken, de frigo en de badkamer, gezellig boeltje ja! Dios/el Señor/Infierno/elCiel hoor ik elke dag. Als het aan mn moeder ligt zou ze alles doen om me te bekeren tot de Evangelische kerk, en me zelfs overtuigen om de Bijbelse redeneringen te verspreiden in Belgie en het liefst van al, dat ik Evangelische kerken opricht in Belgie, en misschien nog wat uitbreiden over heel Europa, waar ze hun geloof nogniet genoeg nastreven.
Elk gesprek hier loopt wel uit op God en de Bijbel, de Hemel of de Hel.
Deze zondag was het Dia de Padre, gelukkige vaderdag trouwens papa, of was dit niet in Belgie... Dit wordt op een speciale manier gevierd in de kerkgemeenschap. Het was een bijeenkomst op een plaats waar een soort van zwembad was gebouwd, maar het water kwam vanuit een riviertje uit de bergen. Hier waren allemaal van die prieeltjes met bankjes om te picknicken. Eerst was er dus een misviering, maar een minder serieuze, meer naar kinderen gericht, en alles in thema van vaderdag. Was nog wel grappig aangebracht. Na de viering was er een vreemde ceremonie in het water met enkelen, waar ik nog niet ben achtergekomen wat ze daar net deden. Wanneer deze viering gedaan was was het tijd om te picknicken. Eerst mochten de mannen eten terwijl de vrouwen hen bedienden, en de kinderen aan het spelen waren. Helaas word ik bij de laatste groep ingedeeld. Ik scheel dan ook slechts 10 jaar met hen, wat juist ietsie minder verschil is dan met de volwassenen, maar toch. Ik voel me een eigen groep eigenlijk. Maar de kinderen hier worden zowat aan hun lot overgelaten wanneer de volwassenen praten of eten. Soms een beetje zielig, maar meestal vind ikhet net iets minder erg om me met de kleintjes bezig te houden want de volwassenen kunnen toch niets anders dan over het geloof te praten.
De voorbije dagen heb ik me nog beziggehouden met het maken van een Bingo-spel voor engelse woordjes te leren, hmm mn tekentalent heeft zich begeven want het ziet er niet echt uit. Hopelijk herkennen ze wat de afbeelding moet voorstellen.
Verder heb ik gisteren geen les moeten geven omdat er een kindje was gestorven in een auto-ongeluk, aangereden met zn fietsje. Wel erg, nog erger is dat de opa van dat kindje de dag erna stierf omdat die uit een rijdende pick-up was gevallen en de nonkel ook nog. Wel een droevige gebeurtenis. Hier worden de mensen zo snel mogelijk begraven, soms is de begrafenis dezelfde dag nog! Omdat het te warm is om de lichamen te bewaren.
Verder niet veel nieuws!
groetjes uit het zo cultuurverschillende Honduras
Ik mis jullie allemaal hoor!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hej
BeantwoordenVerwijderenbij ons is't morgen vaderdag, dus u wensen voor u paps zijn goed op tijd =)!
Hm toch al wat meer bezigheid daar in het verre honduras precies! Idd wel wat tragisch verhaal van die familie!
Hoe is't met onze brieven? hoeveel mag je er nog openen?;)!
De foto's zijn echt wel leuk maar kben ook wel benieuwd op u familie van nu te zien!
doe da daar nog goed bestrijd de cucarachas met het gelijknamige lied!
xxx domi
Ik mis je ook hoor, Halleluja! Zie maar dat je als dezelfde terugkomt met dat 'ge-brainwash' daar. Ik bel nog eens dit weekend om dat allemaal te checken.
BeantwoordenVerwijderenEen dikke zoen van de hardwerkende zus
Hé matie!!
BeantwoordenVerwijderenGeweldige foto's!! Waan me ook een beetje in Honduras zonder de culturele verschillen dan!!
ja dat van dat jongetje en zijn opa zijn wel minder leuke dagen. Maar dat zal wel bij het Hondurese leven horen!! Maak er alvast nog fijne dagen van en tot je volgend verslag.
Dikke kus.