La TIgra y Isla de Tigra

Hey daar!

Net een goed gevuld weekendje achter de rug! We zijn met de Afssers zaterdag naar het natuurgebied La Tigra geweest. Dit is een precies een jungle, een goei uurtje rijden buiten Tegucigalpa. Het was een flinke wandeltocht, door een erg vochtig woud met veel veel van die giga bomen en lianen enz, maar wel echt vochtig en koud. Het was een wandeling tot aan een waterval, was wel chique en erg hoog, maar niet zoveel water. Heb er eerlijk geegd al mooiere gezien dacht ik zo. :) In Slovenie bevoorbeeld. Maar toch, de moeite waard! Alleen na een tijdje teveel bomen en je moest erg opletten dat je niet uitgleed in de modder, mn schoenen en broek zagen er dan ook niet meer uit. Op het einde van de wandeling waren we wel allemaal doodop, zijn die fysieke inspanningen al niet meer gewoon, want hier gebeurt echt alles met de wagen!

Wanneer ik thuiskwam was het feestje voor de vriendjes en vriendinnetjes vn Valerie m'n gastzuske. Ze hadden een piñata gekocht (voor degenen die dit niet kennen: dit is een holle bol, ale in de vorm van iets, nu Hello Kitty, en dat is gemaakt van papier mache ofzoiets en daar zitten snoepjes in. Het is de bedoelin dat je die geblindoekt en gedesorienteerd met een stok kapotslaagt, want deze hangt aan een touw in de lucht.) Het was erg grappig om te zien en ik heb ook meegedaan, gelukkig konden ze aanwijzingen in het engels geven, hoewel ik nu ondertussen ook wel al weet wat abajo en arriba beteken, hoera!

De volgende morgen vroeg op want we moesten al om 7u op het AFS-kantoor zijn. Met de pickup en nog een andere wagen hebben we bijna 3 uur gereden om naar de zee te gaan in het zuiden. Naar het eiland, dat ook Tigra noemt het stadje of het strand van Amapala. We moesten de wagen bij de overzet aan het vasteland achter laten, en daar een bootje nemen om naar een gezellig baaike aan het eiland te gaan. Het was echt prachtig, je kon allemaal eilanden zien en al een stuk van El Salvador met een grote vulkaan. Het strand daar noemde ook playa negra, omdat het ook een vulcaan was maar die is al vele jaren inactief, maar als je er langs vaarde zag je wel dat de ondergrond van vulcaansteen was. Het was er dus geen parelwit zand, maar meer donkerbruin, maar het was er toch erg mooi en super rustig, omdat je in Honduras haast geen toeristen tegenkomt. We hebben er ook heerlijke vis gegeten voor 3€ ofzo! Tegenover gisteren in de bergen waar het om te bevriezen was en we heel de tijd koud leden, was het nu geweldig zo'n dertig graden, een licht briesje en een stralende zon die schitterde op het water! Natuurlijk, ook al hebben we ons daar verschillende malen ingesmeerd kwamen de belgische meiskes er niet zonder rode benen en schouders vanaf :). Met het terugrijden vanachter op de pickup bijna weggewaaid, maar echt wel is cool om te doen. (Dat is daar dus erg normaal, de helft van de bevolking heeft daar een pickup en je ziet bij daar dan de helft van wel passagiers vanachter op zitten.)

Ale thuisfront, ik hoop dat ik jullie al wat jaloers gemaakt heb, en hopelijk ga ik dat nog vele malen kunnen doen in de komende maanden!

Adios adios adios!